Achter de geraniums? Echt niet!

February 10, 2014

Wat zijn succescriteria voor de oudere werkzoekenden

 

 

Het UWV ziet een licht herstel van de arbeidsmarkt voor het komende jaar. Vooral jongeren gaan daarvan profiteren is de verwachting. Oudere werknemers (boven 55 jaar) hebben het nog steeds moeilijk om er tussen te komen.

 

Wat ik daarin interessant vind is welke oudere sollicitanten wel slagen in hun zoektocht en wat maakt dat zij succesvol zijn? 

 

In de verschillende interviews die ik heb gehouden viel me vooral op dat de mensen die een baan hebben gevonden open stonden voor nieuwe dingen. Ze hadden vaak tot hun ontslag weinig ervaring met Social Media, maar storten zich daar vol overgave in. Ze geloven in hun kansen en denken dat overal wel wat te halen is. Ze staan positief in het leven en laten zich niet ontmoedigen door belemmeringen. Ze zetten hun netwerk in en boren nieuwe contacten aan. Ze zetten door, ook als het moeilijk gaat. Veel zien het solliciteren als een baan en besteden er ook minimaal 20 uur per week aan. Daarnaast stellen ze minder hoge eisen aan een baan, zo accepteren ze ook deeltijdcontracten en flexibel werk. Als ze er status en/of geld voor in moeten leveren nemen ze dat voor lief en pakken toch die kans om vanuit een minder gunstige baan weer verder te kunnen stromen naar een betere baan.

 

De succesvolle zoektocht naar een baan laat zich wellicht wel het beste illustreren door het verhaal van Anne R. Anne reageerde op mijn vraag op LinkedIn: heb jij een inspirerend verhaal over hoe je aan een baan bent gekomen?

 

“Ik wil niet met mijn hele naam op internet hoor, maar ik denk wel dat ik een mooi verhaal te vertellen heb”.

 

Anne werkte 20 jaar als tekenaar/ ontwerper, toen hij op vijfenveertig jarige leeftijd ontslagen werd. In zijn outplacementtraject werd hem aangeraden een ommezwaai te maken en gooide het roer om naar een baan waarbij contact met - en het helpen van mensen centraal stond. Hij ging een opleiding pedagogiek en didactiek volgen en vond een vrijwilligersbaan in de opleiding en arbeidsbemiddeling van langdurige werkelozen, die na een jaar uiteindelijk omgezet werd naar een betaalde baan. “Hoe staat het met jou netwerken”, had zijn outplacementconsulent gevraagd. Hij had hij in alle ernst geantwoord, 'ik heb maar 1 computer thuis'.Anne werkte jaren in de re-integratie, toen begin 2013 het noodlot opnieuw toeslag. Door een reorganisatie verloor hij, inmiddels 60, weer zijn baan.'Zo', zei een kennis van hem, 'nu kun je je mooi gaan voorbereiden op je oude dag'. Maar dit motiveerde Anne eigenlijk alleen maar meer om weer aan de slag te komen. Hij wist inmiddels heel goed wat netwerken was, haalde o.a. al zijn, in tien jaar tijd verzamelde visitekaartjes uit de kast. Hij installeerde zich achter de telefoon en ging bellen. 'Zelfs als de mensen al lang niet meer op deze functie zitten zorgt het vaak toch voor leuke contacten', vertelt Anne. Ongeveer een jaar lang werkte hij 3 dagen van de week 2 uur per dag aan netwerken en solliciteren en de rest van de tijd ging hij actief als vrijwilliger aan de slag bij Stichting Present en de Sport en Spel Uitleen voor de smalle beurs.'Netwerken is gewoon een sport geworden om ergens binnen te komen', vertelt Anne. 'Is het niet door de voordeur, dan is er altijd nog wel een andere ingang. Ik had er eigenlijk wel schik in', lacht Anne. ' Aan elk gesprek of telefoongesprek probeerde ik in elk geval weer twee nieuwe adressen van con-collega bedrijven over te houden'.'Ik hield altijd goed de sites in de gaten van de bedrijven die ik interessant vond en/ of waar ik mensen kende. Als er iets nieuws te melden was, belde ik vaak even met mijn contact om weer even bij te praten. Je hoort zo altijd wat er speelt en houdt het paadje warm'.Ook op LinkedIn werd hij actief. 'Als je een beetje onderhoud pleegt en bedrijven volgt, groeit je netwerk vanzelf. In mijn geval wordt mijn profiel gemiddeld 7 keer per week bekeken door beslissers en dat vind ik best veel'.Uiteindelijk belde een oud contact die hij al vier jaar kent hem op, met de vraag of hij eens op gesprek wilde komen. Misschien hadden ze een baan voor hem. En daar is hij nu al weer 3 maanden aan het werk als intaker en bemiddelaar van mensen die een WWB uitkering hebben en weer aan de slag moeten. Hij zet nu zijn eigen netwerk en drive in om anderen aan het werk te helpen.Toen Anne het UWV belde, om aan te geven dat hij een baan had maar dat hij wel eerst een maand met behoud van uitkering wilde beginnen, zei het UWV: 'maar meneer, dat kan in uw geval niet en is toch ook niet nodig, u ligt blijkbaar heel goed in de markt'.

 

De tips die Anne andere werkzoekende wil geven zijn:

  • Onderhoud je netwerk en geef het af en toe een flinke “poetsbeurt”.

  • Ga niet in het wilde weg op vacatures solliciteren, maar solliciteer alleen als je ECHT denkt een kans te maken.

  • Zoek de kansen en denk in mogelijkheden.En hou vol, door steeds actief te blijven door vooral aan iedereen te laten weten dat je zoekende bent, maar ook in vrijwilligerswerk vind je uiteindelijk echt wel een baan.  Je kunt het lot ook tarten!

Please reload

Featured Posts

Make it easy: gebruik een CV sjabloon

October 1, 2014

1/2
Please reload

Recent Posts

January 12, 2019

Please reload

Search By Tags
Please reload

Volg de SollicitatieMentor
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • LinkedIn App Icon